ارتودنسی را افرادی انتخاب میکنند که از داشتن دندانهایی نامرتب در دهان رنج میبرند. البته این روش درمانی که جزیی از متدهای دندانپزشکی زیبایی است، مختص گروه سنی خاصی نیست؛ به همین خاطر دندانپزشکان زیبایی میتوانند در انتخاب سیم و براکت یا همان نگین ارتودنسی، مطابق انتخاب فرد عمل کند. برای آشنایی بیشتر با این بخش از ارتودنسی پیشنهاد می کنیم تا پایان مقاله همراهی مان کنید.
نگین ارتودنسی چیست؟
در طول مدت زمانی که سیمهای ارتودنسی روی دندانهای فرد قرار گرفتهاند، قطعاتی مربعی شکل از جنس فلز، سرامیک و… را با رنگهایی مختلف به چشم میخورد که به نگین ارتودنسی یا همان براکت شهرت دارند. براکتها به واسطه چسبهای مخصوصی به گونهای روی دندان قرار میگیرند که هنگام جویدن غذا، حین درمان و جداسازی آنها زمان جابجایی، آسیبی به بافت دندان و لثه وارد نشود. اما طبق نظر دکتر نجمه تحویلدارنژاد، متخصص ارتودنسی در مشهد، بایستی از خوردن غذاهای سفت یا چسبنده در طی مدت درمان جلوگیری کرد تا به براکتها آسیبی وارد نشود.
نگین ارتودنسی یا همان براکت چه وظیفه ای به عهده دارد؟
در روش درمانی ارتودنسی نگین ارتودنسی مانند دستهای عمل میکند که دندانها را به جایگاههای خود هدایت میکند. در واقع وظیفه اصلی براکت ارتودنسی، اتصال دندان به سیم بوده تا با کشیدن یا کوتاه کردن سیم، دندان جابجا شود. البته هرکدام از این براکتها متناسب با نوع دندان شکل و ظاهری متفاوت دارند. به عنوان مثال برخی از آنها دارای قلاب بوده و بعضی شیاری روی خود دارند که سیم از داخل آن عبور کند.
بیشتر بخوانید» به منظور آشنایی با مزایا و معایب ارتودنسی روی لینک داده شده کلیک کنید.
انواع براکت یا نگین ارتودنسی را بشناسید
نگینهای ارتودنسی یکی از ابزارهای مهم در درمان ارتودنسی هستند که برای اصلاح جابجایی و زاویههای نامناسب دندانها استفاده میشوند. این نگینها به صورت مختلفی طراحی شدهاند و هر یک ویژگیها و کاربردهای متفاوتی دارند. برخی از انواع معمول نگینهای ارتودنسی عبارتند از:
- نگینهای فلزی: این نگینها از جنس فلز مانند استیل یا تیتانیوم ساخته شدهاند و بیشتر برای موارد پیچیده و نیازمند قدرت بیشتر در اصلاح دندانها استفاده میشوند.
- نگینهای سرامیکی: این نگینها از جنس سرامیک ساخته شدهاند و به دلیل رنگشان کمتر دیده میشوند. بنابراین برای افرادی که اهمیت ظاهری دارند، مناسب هستند.
- نگینهای زیرزبانی یا لینگوال: این نگینها در زیر دندانها قرار میگیرند و به دلیل مخفی بودنشان برای افرادی که نمیخواهند دیده شوند مناسب هستند.
- نگینهای خود لیگزیگ: براکت های خود لیگزیگ دارای یک مکانیزم خودبندی هستند که به دندانها فشار میآورند و اصلاح آنها را تسریع میکنند.
- نگینهای شفاف: این نگینها از جنس پلاستیک شفاف ساخته شدهاند و بانظری ظاهری زیبا و کمتر دیده میشوند.
بیشتر بخوانید» هدگیر ارتودنسی چیست و چه کاربردهایی دارد؟
برای جلوگیری از افتادن نگین ارتودنسی چه باید کرد؟
برای جلوگیری از افتادن نگین ارتودنسی، میتوانید اقدامات زیر را انجام دهید:
- رعایت توصیههای ارتودنتیست خود: ارتودنتیست شما را در مورد نحوه مراقبت از نگینهای ارتودنسی و رعایت دستورات و توصیههای خود آموزش میدهد. از رعایت این توصیهها برای جلوگیری از افتادن نگین بسیار مهم است.
- استفاده از محافظ دندان: استفاده از محافظ دندان (مثلاً محافظ دندان شب) میتواند از فشار زیاد بر روی نگینها جلوگیری کند و از افتادن آنها جلوگیری کند.
- اجتناب از مصرف غذاهای سخت: مصرف غذاهای سخت و خرد شدنی میتواند باعث افتادن نگین شود. بنابراین تلاش کنید از مصرف این نوع غذاها خودداری کنید.
- نگهداری و تمیزی مناسب: نگینهای ارتودنسی را با دقت نگهداری کنید و هر روز آنها را تمیز کنید. تمیزی منظم نگینها میتواند از افتادن آنها جلوگیری کند.
بیشتر بخوانید» ارتودنسی دندان ایمپلنت شده به چه صورت انجام میشود؟
اقدامات لازم در صورت شکستن نگین ارتودنسی
نگین یا براکت ارتودنسی یکی از اجزای اصلی در فرآیند صاف و مرتبسازی دندانهاست. این قطعات کوچک، سیم ارتودنسی را روی سطح دندان نگه میدارند و فشار لازم برای حرکت دادن دندانها را فراهم میکنند. با این حال، گاهی به دلایل مختلفی مانند جویدن غذای سفت، ضربه، بهداشت ضعیف دهان یا دستکاری براکتها، ممکن است نگین ارتودنسی شکسته یا از دندان جدا شود.
در چنین شرایطی، لازم است به سرعت و با آگاهی لازم اقدامات مناسبی انجام گیرد تا از آسیبهای بیشتر جلوگیری شود. از جمله این اقدامات می توان به موارد زیر اشاره کرد:
بررسی وضعیت براکت و سیم
با کمک آینه، وضعیت براکت شکسته را بررسی کنید. آیا کاملاً جدا شده یا هنوز به سیم وصل است؟ اگر براکت از سیم جدا شده و در دهان حرکت میکند، آن را با دقت خارج کرده و نگه دارید تا در مراجعه بعدی به متخصص ارتودنسی تحویل دهید. اگر هنوز متصل است اما لق میزند، آن را به حال خود رها کنید و سعی نکنید جدا یا جاگذاریاش کنید.
پوشاندن لبههای تیز با وکس ارتودنسی
در صورتی که شکستن براکت باعث ایجاد لبههای تیز شده و باعث زخم یا تحریک داخل دهان میشود، میتوانید از وکس (موم) ارتودنسی استفاده کنید. وکس را روی قسمت آسیب دیده قرار دهید تا از تماس آن با بافت دهان جلوگیری شود. اگر وکس در دسترس ندارید، یک تکه پنبه یا گاز استریل موقتا میتواند کمک کننده باشد.
پرهیز از مصرف غذاهای سفت و چسبناک
تا زمان مراجعه به ارتودنتیست، از خوردن غذاهای سفت، ترد یا چسبناک مانند تهدیگ، آدامس، آجیل یا یخ خودداری کنید. این غذاها میتوانند وضعیت براکت آسیب دیده را بدتر کرده یا باعث آسیب به سایر قسمتهای ارتودنسی شوند.
تماس با ارتودنتیست و گرفتن وقت اورژانسی
حتی اگر درد یا ناراحتی ندارید، باید در اسرع وقت با متخصص ارتودنسی تماس بگیرید. تأخیر در ترمیم براکت شکسته میتواند روند درمان را مختل کرده یا باعث حرکت ناهماهنگ دندانها شود. ارتودنتیست براساس وضعیت شما، وقت اورژانسی برای تعمیر براکت تنظیم خواهد کرد.
