از جمله رایجترین سوالاتی که مراجعه کنندگان از متخصصین دندانپزشکی میپرسند، انتخاب روش ارتودنسی بین ثابت و متحرک است. چراکه میدانند اگر میخواهند دندانهایی مرتب و لبخندی زیبا داشته باشند، باید از بین این دو روش یک مورد را انتخاب کنند. اما از طرفی درباره مشکلات ارتودنسی و چالشهایی که در طول درمان با آن مواجه خواهند شد، ممکن است آنها را مردد کند. به همین خاطر در ادامه این مقاله از وب سایت رسمی دکتر نجمه تحویلدارنژاد، به بررسی تفاوتهای ارتودنسی ثابت و متحرک میپردازیم.
ارتودنسی ثابت چیست؟
اولین روشی که برای مرتب شدن دندانها توسط متخصصین ارتودنسی درنظر گرفته میشود، ارتودنسی ثابت است. در این روش، براکت یا همان نگین ارتودنسی، روی دندان با چسبی مخصوص چسبانده شده و به وسیله سیم و کش مخصوصی به یکدیگر متصل میشوند. همانطور که از اسم ارتودنسی ثابت مشخص است، فرد باید در تمام بازه درمان، دستگاه ارتودنسی را روی دندانهای خود داشته باشد.
کدام نوع ارتودنسی را ارتودنسی متحرک می نامند؟
دیگر روش ارتودنسی که میتواند به مرتب شدن دندانها کمک کند، ارتودنسی متحرک است. این روش از نظر متخصص ارتودنسی در مشهد، بیشتر برای کودکان کاربرد داشته که استخوان فک آنها رو به رشد است. البته که دندانپزشک بایستی شرایط فک و موقعیت قرارگیری دندانها را بررسی کرده و بعد روش درمان را تجویز کند.
برای ارتودنسی متحرک، پزشک، قالبی را از فک بالا و پایین تهیه کرده و با استفاده از آن، الاینر ( aligner ) را تهیه کرده و روی دندان قرار میدهد. تا فرد بتواند هنگام خوردن غذا آن را از روی دندان بردارد.
روش درمان، اولین تفاوت ارتودنسی ثابت با متحرک
ارتودنسی ثابت شامل براکتهای متصل به دندانهاست که به تدریج دندانها را حرکت میدهد. ارتودنسی متحرک، دستگاههای قابل برداشتن است که برای تنظیم موقعیت دندانها استفاده میشود. در واقع با انتخاب ارتودنسی متحرک میتوان دستگاه ارتودنسی را هنگام خوردن غذا، مسواک زدن و… از دهان خارج کرد. معمولا این روش بیشترین کاربرد را برای کودکان دارد.
بیشتر بخوانید» درصورتی که تمایل دارید اطلاعات بیشتری را درباره بریس دندان برای ارتودنسی کودکان کسب کنید، روی لینک داده شده کلیک کنید.
بررسی شرایط بیمار برای انتخاب ارتودنسی ثابت یا متحرک
انتخاب نوع درمان بستگی به شدت و نوع عارضه دندانی دارد. برای ناهنجاریهای پیچیدهتر، ارتودنسی ثابت مناسبتر است. ازطرفی سن فرد هم در انتخاب متد درمانی فاکتور مهم دیگریست. چراکه ارتودنسی متحرک برای کودکان زیر 12 سال، بیشترین تاثیر را خواهدداشت. علت این است که در سنین پایین، استخوان فک در حال رشد بوده و در بازه زمانی کمتری تغییرات اعمال خواهدشد.
بیشتر بخوانید» بهترین زمان برای ارتودنسی کودکان زمانی ست که دندانها و فکها در حال رشد هستند و اصلاح نامرتبی دندانها راحتتر انجام میشود. همچنین، مراجعه زودتر به ارتودنتیست میتواند نقاط قوت و ضعف رشد دندانها را شناسایی کند.
تفاوت ارتودنسی ثابت و متحرک براساس هزینه
دیگر تفاوت بین ارتودنسی ثابت و متحرک، در هزینههای آنهاست. بطورکلی از آنجاییکه برای ارتودنسی ثابت باید وسایل و تجهیزات بیشتری استفاده شود، فرد باید هزینه بیشتری را بپردازد. اما بازهم بهتراست برای برآورد هزینهها با پزشک متخصص مشورت کنید.
بیشتر بخوانید» برای آشنایی بیشتر با ارتودنسی لینگوال یا مخفی، به عنوان دیگر متد رایج در ارتودنسی دندان، روی لینک داده شده کلیک کنید.
فرق ارتودنسی ثابت و ارتودنسی متحرک بر اساس طول درمان
ارتودنسی ثابت معمولاً به زمان بیشتری نیاز دارد، معمولاً بین ۱۸ تا ۳۶ ماه، زیرا براکتها و سیمها به طور دائمی به دندانها متصل هستند و میتوانند تحرکات دقیقتری را انجام دهند.
در مقابل، ارتودنسی متحرک معمولاً سریعتر بوده و ممکن است فقط چند ماه طول بکشد، اما به موفقیت آن بستگی به همکاری بیمار در استفاده منظم از دستگاه دارد. بنابراین، انتخاب بین این دو روش باید با توجه به نیازهای فردی و مدت زمان مدنظر انجام شود.
کلام پایانی
انتخاب بین ارتودنسی ثابت و متحرک بستگی به شرایط خاص بیمار، نوع عارضه و اهداف درمان دارد. ارتودنسی ثابت برای مشکلات پیچیده و نیاز به اصلاحات دائمی ایدهآل است، در حالی که ارتودنسی متحرک برای موارد سادهتر و راحتی بیمار مناسبتر میباشد. در هر دو روش، مشاوره با متخصص ارتودنسی میتواند به دستیابی به بهترین نتیجه و برنامه درمانی شخصیسازیشده کمک کند. اهمیت توجه به هزینه و مدت زمان درمان نیز باید مدنظر قرار گیرد تا بیماران بتوانند تصمیم مناسبی بگیرند.
